Altijd nadat ik een feestje geef krijg ik een hekel aan mensen. Twee jaar geleden kreeg ik een hekel aan iedereen en sprak ik twee maanden lang liever niemand. Vorig jaar kreeg ik een hekel aan iedereen die verhalen bedacht: gewoon compleet bullshit vertellers. Van die familie-tragedies waar één, ik niet in geïnteresseerd ben en twee: je beter voor je kan houden. Dus als het überhaupt van belang was, zoals je beweerd met een zachte stem en pruilmondje... dan pakte je dat anders aan. Na mijn Halloween-feestje afgelopen vrijdag heb ik enorme hekel gekregen aan hipsters. Al ben ik bang dat ze hipsters genoemd willen worden, dus moet ik een nieuw woord verzinnen. Uit het niets kwamen er vijf hipster-jongens binnenstormen die ik normaal voor mijn werk zie skaten. Ik kende ze niet, maar toch voelde ze zich uitgenodigd. Eentje begint in mijn huis te roken en gaat door terwijl ik in zijn oor schreeuw dat dat dus niet de bedoeling is. Tips to be liked by me: 1. luister naar mij, meteen. Om ...
I am writing. I am philosophizing I am shifting I get what I want I ask for what I need And I would love Happiness and vulnerabilty And bravery founded inside. Curiousity is lost, when there is nothing To look for, anymore Please, There is always something Asking to be found
Ik schrijf weinig, niet wetend of ik niet schrijf omdat ik niks meemaak of omdat ik juist veel meemaak. Vandaag is het leven niet saai, maar toch weer wel. Ik weet niet waarom, maar zulke gevoelens zijn er heel sterk bij mij. Mijn leven moet constant in beweging zijn en anders voel ik me leeg, droevig en eigenlijk heb ik dan alle symptomen van depressiviteit. Dat is niet grappig, dat is best wel ernstig. Vooral als ik heel veel feestjes gehad heb, veel met vrienden ben geweest en me prima vermaakt heb, valt een trage dag of een lege week extra zwaar. Ik ben dan moe, terwijl ik veel slaap. En verveel me, terwijl er best genoeg dingen zijn die ik kan doen. Nu ben ik hier. Donderdag was de uitslag, donderdag had ik een feestje, vrijdag werken en daarna een feestje, zaterdag was een uitkater-dag, dus een drukke dag en ik had een nieuw boek. Vandaag kwam er familie langs om mij te feliciteren en nu zijn ze weg. Nog geen twee uur. En nu is het niet zo dat ik voor me uitstaar en niks doe. ...