LOSLIPPIG

Mensen in Nederland vinden het verschrikkelijk lastig om dingen te vergelijken, te relativeren. Ze willen vooral laten merken hoe zwaar ze het vandaag hadden omdat NS weer eens op zijn winters reed en ze extra vroeg op moesten om de kou van de ramen te schrabben. God, wat een problemen kennen we toch. Toch moet ik hierbij melden dat dit niet wegneemt dat als jij iets voelt,   met de nadruk op voelen en niet op denken of vinden, maar iets werkelijke voelt, dat de waarde van dat gevoel niet minder is simpelweg omdat de situatie voor een ander erger kan zijn. Ik heb in de afgelopen vier jaar flink in de knoop gezeten met mezelf. Misschien wel langer, maar had ik nooit de tijd om erover na te denken. En, hoogst waarschijnlijk zit elke 'tiener' wel eens drastisch in de knoop, want ze (= de samenleving) verwachten dat je keuzes kan maken en proberen te keuzes te verdoezelen met woorden als richtingen kiezen, niks definities en wereld openen, tot je vervolgens na zo'n stap we...

As some may know, heb ik altijd 'fases' gehad. Als ik het zo breng klinkt het als een ernstige mentale ziekte. Don't worry, er heeft zich nog geen diagnose plaats gevonden. Ik heb gewoon fases, en dit weet ik omdat ik al een tijdje leef. 'Dat is gewoon iets dat bij de pubertijd hoort', ja vast. Ik heb zo ook zo heerlijk extreem en van verschrikkelijk korte duur, dat ik mezelf soms verlies in ze (de fases). Mijn fase van de maand is living a healthy life. Oh, wat stom hè. Ja ik, die een halfjaar terug iedereen haatte en ontweek die ook maar een woord vuil maakte aan 'superfood' en 'gezond'. En nu kan je inderdaad zeggen dat gezond zijn helemaal niet zo iets slecht iets, maar de blikken die mijn moeder mij geeft als ik praat over een smoothie... O maak je geen zorgen, ik heb niet de 'discipline' om mijn eetpatroon onder controle te houden in zulke ernstige mate of verdrietig te worden van McDonalds, in tegendeel. Het is alleen op een punt a...

Ik ben te vroeg opgestaan voor school en ik zit nu vooruit te staren. Een timeline vol met tweets over de aanslag in Frankrijk en mensen die daar kritiek op leveren. Al vind ik mensen die plots kritiek leveren altijd een beetje zwakjes. Dat hoeft natuurlijk niet, dat vind ik alleen. Dat ze plots dure woorden uit de kast trekken om te laten zien hoeveel ze wel niet van de wereld weten en hoe het allemaal wel en niet moet. Al die mensen die ik volg hebben plots heel veel te zeggen over de situatie met moslims. Opzich best vreemd dat mensen alleen hun woorden vuil maken aan 3 misdadigers en opkomen voor een krant die normaal altijd gehaat werd. Tuurlijk het is de dood aan het 'vrije woord', maar letterlijk is het de dood van 12 mensen en het opleven van de haat aan alle moslims. Ik heb niemand gehoord over 'Hands up, don't Shoot.' of 'Black Lives Matter' en dat nu alleen maar rond gaat hoe afschuwelijk moslims zijn. What? Ik weet niet zo goed wat het is m...

Het is nog vroeg en het vuurwerk schiet al omhoog als bommen doen in landen waar we liever niet komen. Niks is mooier dan wakker worden met het gevoel dat het nieuwe jaar voor de deur staat. Dit niet omdat er drastische veranderingen zullen plaatsvinden als de klok twaalf slaat, maar omdat ieder mens nog een kans krijgt - ik vind het leuk om het zo sentimenteel te bekijken. Al moet ik toegeven dat oud en nieuw niet altijd zoveel pret is als je zal denken. 2014 was tenslotte het jaar waarin bij mij alles goed is gegaan en ik fatsoenlijk genoeg was in mijn mentale staat dat ik daar van kon genieten. Ik heb alleen de laatste week geen tijd gehad om stil te staan, na te denken en te reflecteren. Het jaar ging als een raas voorbij, maar het begin lijkt vijf jaar geleden. Misschien is dat wel wat tijd relatief maakt, de lengte van een 365 dagen. Hoe dan ook, 2015 moet een bijzonder jaar worden. Ik word achttien, wat betekent dat ik deze komende vier maanden het volwassen worden recht in...

Just as last year heb ik weer een ellenlange lijst met dingen die ik moet en zal krijgen. Die lijst mag je ongegeneerd in iedereen zijn handen drukken, want het is tenslotte december en december gaat nou eenmaal om geven en niet om krijgen. Dus, om al dat geven wat gemakkelijker te maken is een lijst noodzakelijk. Ik leef nu in de haperige periode waar ik simpelweg alles al heb wat ik wil. Dit doordat ik mijn droom heb vervuld door mijn vader te overtuigen om een IPhone 6 te kopen en mij die 5s te geven. Mission accomplished. Nu moet je dus niet denken dat ik altijd gemakkelijk alles krijg waar ik eenmaal om vraag. Ik vraag al (met een pruillip) om een IPhone sinds de BlackBerry not done meer was en de IPhone 3 net op de markt kwam. Ja, dat is al tijden geleden. En nu, zo'n vier generaties later heb ik dan dat waardevolle ding. -dit betekent niet dat ik zou ontkennen dat ik verwend ben, ik ben verwend.-

(Deze blogpost kan schadelijk zijn voor het ego van blanke mannen. Als blanke man is er 83% kans dat dit artikel ook op jou is gebaseerd. Ik ben niet persoonlijk gekwetst door een blanke jongen, dit is een generaliserende blogpost.) Blanke, heteroseksuele jongens. Je weet wel, het type dat overal mee wegkomt, de blauwe ogen en het blonde haar dat schittert in het zonlicht, als student, de korpsbal die gek genoeg nóg steeds overal mee wegkomt. Later gewurmd in een grijs pak met een dikke portemonnee in de achterzak. Blanke, heteroseksuele jongen/mannen zijn de vijand. Dit type mens heeft nooit te maken gehad met welke vorm van discriminatie dan ook (behalve op dit moment). White men zijn gemakkelijk in hokjes te plaatsen, omdat dat nou precies is waar ze naar streven: A. de blanke jongen die liever donker wilde zijn: wangster. B. de racist/discriminant. C. de blanke jongen die toch geïnteresseerd is in meisjes van andere culturen. Dit komt simpelweg omdat ze andere cu...

Afgelopen weken ging het dus niet zo goed met mij. Ik was verschrikkelijk gedemotiveerd en lag het liefst in bed en was volledig verloren. Dit is niet iets heel erg schokkend, want dit gebeurt zo'n één keer in de drie maanden. Dan heb ik een 'terugval', is alles teveel gevraagd ik loop ik echt even op het randje van alle emoties en geen emoties meer. Ik weet niet of jij je ooit verloren hebt gevoeld? Dat je naar de klok kijkt, maar niet begrijpt wat het betekent. Dat namen je niks zeggen en dat een leeg gevoel je van binnen opvreet, terwijl je hoofd overuren draait opzoek naar de oorzaak, maar het in geen enkel laatje kan vinden. Ik was er serieus over na aan het denken om te stoppen met mijn studie en mij te storten op alles waar ik mij nog nooit of 'gestort' heb. Nu gaat dat niet helemaal door, omdat mijn cijfers goed zijn (laagste een 6.0 hoogste een 10 -ja, een tien-). Al moet ik zeggen dat dat de twijfels over mijn studie niet afneemt. Desondanks, ga ik van...