LOSLIPPIG

Ik weet eigenlijk niet of het iets van deze tijd is of dit fenomeen vroeger ook al speelde. En meestal ben ik onverschillig, of numb. Soms, op momenten als deze, voel ik de plotselinge woede uitbarsten. En dan zijn de rapen gaar. Meestal om dingen die mij nooit eerder hebben gefrustreerd, tot op zo'n moment als vandaag. Waar ik te vaak, te veel mensen over hetzelfde hoor. Dus, de ergenis van de dag: '' Being A Good Girl'' . Dit, werkelijk waar, lijkt iedereen zijn obsessie te zijn (en dan vooral van jongens). Iedereen wil een good girl en elk meisje moet een good girl zijn... etc. Ik heb weinig jongens ontmoet die behoefte voelden om iets te hebben (long-term) met een bad girl. Maar ik heb moeite met de termen bad en good. En waar gaat het nou werkelijk om? Wanneer ben je slecht? Wanneer ben je goed? En wanneer ben je perfect? Nou, volgens de 9gag-internetjeugd is dat een heel erg gemakkelijk antwoord: ''A good girl who's only bad for you.'...

Ik geloof in horoscopen, tarotkaarten en al het bovennatuurlijke in de wereld. Dus vandaag heb ik mijn hele persoonlijke horoscoop berekend, wat nog aardig wat werk is, maar het resultaat is het meer dan waard. Zo leer ik niet alleen mezelf kennen in elk aspect, maar ook meer van westerse astrologie. Hier komt het: Ik ben geboren op 22 april 1997 om half 2 's nachts in de stad Groningen. Dit betekent dat ik een Stier ben. Dit betekent dat ik verschrikkelijk koppig ben en me het liefst vastklem aan oude gewoontes en mijn eigen ideeën. De maan in mijn geboortehoroscoop valt in de weegschaal. Dit is opvallend, want de maan staat voor het gevoelsleven. Zo vind ik schoonheid heel erg belangrijk en ben ik erg afwegend. Ik wil graag omringd zijn door rust, muziek en kunst. In mijn schooljaren met het communiceren en leren ben ik vooral fantasierijk, opofferingsgezind, vooruitziend en sensitief. Maar in mijn latere ontplooiing ben ik rebels, idealistisch, maar wel een strijder ...

Over precies een week zal de zon schijnen, omdat het precies zeventien jaar geleden is dat ik voor het eerst CO2 door mijn kleine longen liet ratelen, in plaats van een slok baarmoedersap of zo. Nu voelen de meeste mensen zich niet speciaal bij zeventien, maar ik ga me de absolute teenager voelen. Vraag maar aan Seventeen Magazine. Nu is het nogal scheef, want eerlijk gezegd speelt jarig zijn al twee jaar niet meer een grote rol. Als iemand vandaag aan me vraagt zou ik 14, 18 of ergens zwevend tussen die getallen kunnen zitten. Ik had altijd deze grote angst voor oud worden. En dan bedoel ik niet op mijn eigen benen staan en een carrière maken, maar dan bedoel ik echt oud worden. ' Settling Down ,' bedoel ik dan. Gaan denken aan de toekomst in het heden, in plaats van het zien als iets ver-wegs en onbestemd. Het opzoek gaan naar een man, voordat je eitjes hun vruchtbaarheid verliezen en jouw DNA voor altijd verloren gaat en je later niemand hebt die nog voor je zorgt... bla ...

Uh, ja ik denk er maar overna om de drugs-en vrouwenhandel in te gaan, want de huge need of money die op dit moment door mijn aderen stroomt is echt op een nieuw niveau. Nee hoor grapje. Ik ga niks illegaals doen, sit back. Maar meestal in geldnood niet zo'n probleem, wetend dat ik (normaal gesproken) binnen drie dagen weer geld zou hebben. Op dit moment, wetend dat ik over drie dagen weer geld heb, voel ik me nog leeg. De prachtige schoenen die mij wenken in de etalages en op internetsites. Ik kan ze bijna niet tegenhouden, maar ik moet mijn geld sparen omdat ik nog een vakantie moet betalen naar SunnyBeach. Oh, oh. Wat lastig is dit. Geld hebben, maar het absoluut niet mogen uitgeven terwijl je niks liever wilt dan het uitgeven. Ik heb geen kleding die ik voor 500 euro zou kunnen verkopen, laat staan andere dingen. Alles met waarde en de leuke dingen hou ik liever zelf en voor de rest is het te gebruikt om überhaupt nog te verkopen. Nu ben ik in tranen omdat het gat in mijn ha...

Je zult het niet geloven, maar het verhaal dat ik je nu ga vertellen is waargebeurd: Zondag, 23 maart 12:13 sprong Dorise op haar fietsje om naar haar werk te rijden. De zon scheen, maar in de verte raasden de donderwolken. Dat was geen punt, want werk was maar zes minuten fietsen vanaf haar woonplaats tot aan de Euroborg. Maar ze had de schuurdeur nog niet in het slot laten vallen of grote druppels vielen uit de lucht. Met rollende ogen stak ze haar paarse paraplu in de lucht, die automatisch opengaat, en was ze de natte tranen van de hemel te slim af. Maar al snel veranderde de koude druppels in keiharde hagelstenen. Behalve dat ze verschrikkelijk veel pijn deden op een teer huidje, waren ze ook nog eens levensgevaarlijk. Net toen ze langs het water fietste begon het boven haar te donderen. Ze hapte naar adem, stak de brug over en besefte dat ze uitkwam bij een fietspad, omringt door grasvelden en in de verte een aantal hoge gebouwen, maar in haar ogen leek de paraplu het hoogste...

Ja, ik heb mijn kaartje voor Pinkpop 2014. En nee, ik ben er niet zo blij mee als dat ik zou moeten zijn geweest. Ik heb namelijk alleen een dagkaart voor zondag. Snik snik en happy face, at the same time. Geen drie-dagen-kaart dus en gezellig camperen met de alternatieve hipsters. Ja, ik ga Ed Sheeran, Arctic Monkeys en Chef'Special zien, maar daarmee mis ik John Mayer, Jake Bugg (wrote about them here ) en Stromae. En ja, die verdomde Rolling Stones die ik ook wel had willen zijn, maar John Mayer was toch wel prioriteit. Helaas helaas valt hij op dezelfde dag als de Stones en mis ik mijn kans op een knipoog van John en een opzwepende gitaarsolo. Dat is natuurlijk wel jammer, aangezien al deze line-up de beste was die ik waarschijnlijk de komende vijf jaar ga meemaken. Anyway, het beste aan deze line-up was dat ik de kans had om al mijn artiesten te zien in één keer en anders (ja dat had ik gedaan) had ik stuk voor stuk hun concert bezocht. Nu ben ik wel heeel super heel heel ...

Ik zat zo te denken waarover ik kon schrijven. Ik zat al aan Jenna Hamilton haar onderwerpen te denken, maar ik heb geen Matty, Jake of Collin (vooral over die laatste naam ben ik erg treurig) in mijn leven. Dus ik dacht aan de lessen die ik gevolgd had, zag het bord van Engels weer voor mij waar mijn docente 250 subjects for our essay had geopend. Ik kwam dus tot de schokkende ontdekking dat op internet heel wat onderwerpen staan voor een leuke beschouwing of een meningsvol betoog. Nu vond ik dit uiterst merkwaardig én wereldvreemd. Niet dat daar op internet onderwerpen staan, dat is nou eenmaal het nú, maar dat er ook werkelijk interessante gegevens op te vinden waren wel. Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit een betoog heb mogen schrijven over het belachelijke gedrag van meisjes tegen andere meisjes of dat kinderen van nu ergens zijn dan die van vroeger. Heerlijke onderwerpen toch? Nou, ik kan je vertellen... Ik heb inmiddels als drie keer het onderwerp Sociale Media behandeld en ...